با گذشت ۴۰ روز از یک در گیری نظامی بیسابقه و گسترده در منطقه، بازارهای مالی جهان از فاز «شوک اولیه» عبور کرده و وارد مرحله فرسایشی«قیمت گذاری مجدد ریسک ساختاری» شدهاند. خاورمیانه نه تنها نقطه تلاقی ژئوپلیتیک جهانی بلکه شریان حیاتی اقتصاد بینالملل و تامین کننده بیش از ۳۰ درصد انرژی جهان است. طولانی شدن این بحران نمایانگر مفهوم« پریمیوم ریسک ژئوپلیتیک» در بازارهای جهانی است که به حداکثر رسانده است. به طور کلی در اقتصاد کلان، جنگ به معنای اختلال در زنجیره تامین، تخریب زیرساختها و انحراف منابع از تولید به سمت هزینههای نظامی است. در این بازه زمانی ۴۰ روزه، رفتار سرمایهگذاران در سراسر جهان بر پایه یک اصل واحد شکل گرفته است:« حداکثر احتیاط، حفظ نقدینگی و فرار به سوی داراییهای امن». پیامد مستقیم این رفتار، خروج سنگین سرمایه از بازارهای نوظهور و سهمهای پرریسک است.