نیویورکتایمز از خطکشی ترامپ با حامیان رسانهایاش پردهبرداری کرد
نبرد در قلب ماگا
روز پنجشنبه، ترامپ آشکارترین خطکشی خود را با طیف ضدجنگ جناح راست نشان داد؛ گروهی جوانتر و مسلط به فضای مجازی که در سال ۲۰۲۴ با تمام قوا از او حمایت کردند. ترامپ در یک پیام ۴۸۲ کلمهای در شبکههای اجتماعی، به چهرههای رسانهای جناح راست مانند تاکر کارلسون که جنگ او علیه ایران را نقض وعده انتخاباتیاش مبنی بر پرهیز از جنگهای خاورمیانه توصیف کردهاند، به شدت تاخت. ترامپ با استفاده از نام اختصاری شعار خود نوشت: «آنها ماگا نیستند. ماگا یعنی پیروزی و قدرت در اینکه اجازه ندهیم ایران به تسلیحات هستهای دست یابد.» به گزارش نیویورک تایمز؛ این پست به جمهوریخواهان تندرو انرژی مضاعفی بخشید؛ کسانی که اصرار دارند منتقدان مداخله نظامی، دیدگاههای خود را به رئیسجمهوری نسبت دادهاند که بسیار کمتر از آنچه حامیان «انزواطلب» او تصور میکردند، از توسل به زور رویگردان است. مخالفان جنگ در جناح راست میگویند که شعارهای ترامپ مانند «صلح از طریق قدرت» و «اول آمریکا» در حال تحریف شدن هستند تا درگیریای را توجیه کنند که در بهترین حالت، میتوان آن را یادگاری از نومحافظهکاری دوران جنگ عراق دانست.
ترامپ در سخنرانی خود در کنوانسیون میلواکی در سال ۲۰۲۴ گفته بود: «سالهای جنگ، ضعف و هرجومرج به پایان خواهد رسید. من اهل جنگ نیستم». اکنون بسیاری از جمهوریخواهان میگویند که از حرفهای ترامپ سوءبرداشت شده بود. برایان تی. کندی، مفسر محافظهکار که از جنگ با ایران حمایت میکند، گفت: «این موضوع باید به عنوان [پرهیز از] جنگهای بیپایانِ جدید تلقی شود. بسیاری از حامیان او گفتند که این صرفا به معنای عدم آغاز جنگهای جدید است.» علاوه بر این، طیف وسیعی از حامیان ترامپ نیز هستند که خواهان جنگ با ایران نبودند، اما در حال حاضر حاضرند به رئیسجمهور اعتماد کرده و به او فرصت بدهند. داگلاس ویلسون، کشیش ملیگرای مسیحی در آیداهو، در ماه ژانویه به نیویورک تایمز گفت که ترامپ پس از دستگیری نیکلاس مادورو، رئیسجمهور ونزوئلا، در معرض خطر ابتلا به «غرور و تکبر» قرار گرفته است و منافع سیاست خارجی ایالات متحده را زیر سوال برده است.
کشیش ویلسون در یک مصاحبه پیگیرانه گفت که اگر ترامپ بتواند ایالات متحده را با کمترین تلفات به سرعت از این جنگ بیرون بکشد، میتواند با ایجاد تمایز نسبت به «جنگهای همیشگیِ» روسای جمهور پیشین، همچنان پرچم «اول آمریکا» را برافراشته نگه دارد. اما وی هشدار داد که آتشبس این هفته با توجه به احتمال از سرگیری جنگ توسط ترامپ در صورت عدم موافقت ایران با خواستههایش، به این بلاتکلیفی دامن زده است. کشیش ویلسون، که فرقه فوقمحافظهکار او پیت هگست، وزیر دفاع آمریکا را نیز در میان اعضای خود دارد، گفت: «طولانی شدن جنگ به نفع دونالد ترامپ نیست. او میخواهد بتواند استدلال کند که [به زعم خودش] کوتاه و مفید، اقدامی قاطعانه برای دفاع از منافع آمریکا انجام دادیم و سپس به خانه برگشتیم.»
واشنگتن بیش از یک دهه است که در مورد محوریت سیاست خارجی ترامپ بحث و تبادل نظر میکند و تنها اتفاق نظر این است که «اول آمریکا» به معنای همان چیزی است که شخص رئیسجمهور میگوید. این اختلافات در یک نشست توجیهی در واشنگتن پس از انتخابات ۲۰۲۴ که توسط «موسسه کلرمونت» (یک اتاق فکر محافظهکار) برگزار شد، کاملا مشهود بود. رایان پی. ویلیامز، رئیس موسسه کلرمونت، اخیرا در پادکستی یادآور شد که مایکل آنتون، از مقامات ارشد دور اول ریاستجمهوری ترامپ، به «جوانان طرفدار ماگا» که راهی دولت جدید شده بودند، هشدار داد که «ترامپ همیشه در مورد ایران یک تندرو بوده است.» او در ادامه گفت کسانی که با این موضوع مخالفند، «باید دهانشان را ببندند و کارشان را انجام دهند.» برایان هوک، فرستاده ویژه در امور ایران در دور اول ریاستجمهوری ترامپ و یکی دیگر از سخنرانان این رویداد، به یاد میآورد که به این گروه گفته بود رئیسجمهور «از موضعی اصولی با مساله ایران برخورد میکند.» سابقه حمایت ترامپ از استفاده از نیروی نظامی علیه ایران به دهه ۱۹۸۰ بازمیگردد؛ زمانی که او از حمله برای آزادی گروگانهای سفارت آمریکا حمایت میکرد و به فکر تصرف جزیره خارک، قطب صادرات نفت کشور بود. هوک هفته گذشته گفت: «برخی در حزب، دیدگاههای خود را به ترامپ نسبت دادهاند. اما او هرگز در مورد ایران یک انزواطلب نبوده است.»
دو نفر از حاضران در آن نشست کلرمونت که به شرط ناشناس بودن صحبت کردند، به یاد آوردند که با بیاعتنایی به این صحبتها واکنش نشان داده بودند. ظهور چهرههای منتقدِ مداخله نظامی مانند جیدی ونس، معاون رئیسجمهور و تولسی گابارد، مدیر اطلاعات ملی، به نظر میرسید نشانهای از این باشد که ترامپ در حال کنار گذاشتن مواضع تندروانه حزب جمهوریخواه در خاورمیانه است. در واقع، سال اول از دوره دوم ریاستجمهوری ترامپ، نشانههای امیدوارکنندهای برای کسانی داشت که میخواستند او جاهطلبیهای جهانی آمریکا را مهار کند: مذاکره با روسیه، کاهش تنشها با چین، رویگردانی از ناتو و تمرکز مجدد بر نیمکره غربی. در ماه مه گذشته در عربستان سعودی، ترامپ به «مداخلهجویان» آمریکایی که «بسیار بیشتر از آنکه کشورهایی را بسازند، آنها را ویران کردهاند» حمله کرد. در ماه دسامبر نیز در سند اصلی امنیت ملی دولت آمده بود که «خوشبختانه روزگاری که خاورمیانه بر سیاست خارجی آمریکا مسلط بود، به پایان رسیده است».
اما بمباران تاسیسات هستهای ایران توسط ترامپ در ژوئن گذشته و حمله به ونزوئلا، به نظر میرسید به راه سومی برای اعمال قدرت نظامی آمریکا اشاره دارد: حملات کوتاه و قاطعی که نیروهای آمریکایی را زمینگیر نمیکند. این ماموریتها از سوی جناح راست به طور گستردهای به عنوان یک موفقیت تلقی شد و ضمن جسورتر کردن ترامپ، صداهای دستراستیِ خواستارِ خویشتنداری در سیاست خارجی را به چالش کشید. سپس ترامپ و اسرائیل جنگ هوایی تمامعیار خود را علیه ایران آغاز کردند و شدیدترین نبرد را بر سر اینکه چگونه رئیسجمهور در حال بازآفرینی سیاست خارجی آمریکاست و این امر برای دیدگاه جمهوریخواهان به جهان چه معنایی دارد، رقم زدند. جک کین، ژنرال بازنشستهای که در سال ۲۰۲۰ نشان آزادی ریاستجمهوری را از ترامپ دریافت کرد، گفت: «برخی از افراد، از همان ابتدا، رئیسجمهور را در زمینه سیاست خارجی و امنیت ملی اشتباه فهمیدهاند. مساله بسیار بیشتر از آنچه او میگوید، به کارهایی که انجام میدهد مربوط میشود»
مارک لوین، مجری شبکه فاکس نیوز که ترامپ اغلب در شبکههای اجتماعی از او نقلقول میکند، جنگ با ایران را یک «ماموریت صلح» و مخالفان محافظهکار آن را «انزواطلبان نئوفاشیست» خواند. لوین ماه گذشته در برنامه خود، خواستار عملیات زمینی برای تصرف اورانیوم غنیشده ایران شد و با استدلالِ اینکه ترامپ هرگز وعده نداده بود که نیروی زمینی به ایران اعزام نخواهد کرد، پیشاپیش به انتقادات پاسخ داد: «من چنین چیزی را در هیچ یک از سخنرانیهای انتخاباتی به یاد ندارم.»
اما در فضای مجازی اوضاع متفاوت به نظر میرسد. کندی، مفسر محافظهکار، میگوید وقتی در برنامه «اتاق جنگ» با اجرای استیون کی. بنن، رئیس کمپین انتخاباتی ۲۰۱۶ ترامپ حاضر میشود، احساس میکند که تنها حامی این جنگ است. او با ایجاد تمایز بین خود و افرادی مانند لوین یا سناتور لیندسی گراهام که بر ضرورت دفاع از امنیت رژیم اسرائیل تاکید میکنند، گفت که به غیر از شخص ترامپ، جمهوریخواهان معدودی هستند که بتوانند استدلالی قانعکننده بر پایه شعار «اول آمریکا» برای حمله به ایران ارائه دهند. کندی افزود: «افراد زیادی در جبهه ما نیستند که دفاعی ترامپی از این موضوع داشته باشند. افرادی مانند لیندسی گراهام و مارک لوین هستند که دفاعی مبتنی بر حمایت از اسرائیل ارائه میدهند.»
شدت این بحثها نشان میدهد که نتیجه این جنگ تا چه حد میتواند مواضع سیاست خارجی جمهوریخواهان را در انتخابات امسال و سال ۲۰۲۸ تحتتاثیر قرار دهد. کاترین تامپسون که سال گذشته به عنوان مقام ارشد پنتاگون تحت نظر هگست خدمت میکرد، گفت که در مساله ایران «پنجرهای از فرصت» را برای «نومحافظهکاران میبیند تا اساسا روایت ماجرا را دوباره در دست بگیرند.» تامپسون که اکنون پژوهشگر ارشد در «موسسه کیتو» است، گفت: «آنها در همراه کردنِ جناح راست طیف سیاسی بسیار مهارت دارند. شما در حال تماشای این جنگ بین دو جناح به صورت زنده هستید.»
نظرسنجیها نشان میدهد که شکاف نسلی، یکی از جنبههای تعیینکننده این بحث است. بر اساس نظرسنجی مرکز تحقیقات پیو که در اواسط ماه مارس انجام شد، در میان جمهوریخواهان ۵۰ ساله و بالاتر، ۸۵ درصد گفتند که ایالات متحده در حمله به ایران تصمیم درستی گرفته است. اما در میان جمهوریخواهان ۱۸ تا ۴۹ ساله، این حمایت به ۵۸ درصد کاهش یافت. ترامپ از این ایده که ممکن است رایدهندگانش را گمراه کرده باشد، برآشفته است. او روز پنجشنبه در پست خود در شبکههای اجتماعی گفت که چهرههای ضدجنگ جناح راست «صرفا سعی دارند خود را به ماگا بچسبانند.»
اما بنن که در سال ۲۰۱۶ به پختهتر شدن پیام ترامپ کمک کرد، پیشبینی نمود جنبشی که رئیسجمهور آغاز کرده است، پس از جنگ ایران بیش از پیش به داخل معطوف خواهد شد. او گفت که این جنبش خواستار سیاستهای سختگیرانهتر در قبال مهاجرت خواهد بود و از پولهایی که خرج جنگ در خارج از کشور میشود، برخواهد آشفت. بنن در مصاحبهای گفت: «جنبش ماگا بیشتر یک جنبش پوپولیستی بوده تا ناسیونالیستی. اما پس از این، بسیار ملیگرایانهتر خواهد شد.»
