اخبار پتروشیمی روزنامه شماره ۶۵۳۵

حملات اخیر به مجتمع‌های پتروشیمی در حالی رخ داده که این صنعت طی سال‌های گذشته تحت فشار مستمر محدودیت‌های مالی، تحریمی و زیرساختی قرار داشته و ظرفیت تاب‌آوری آن به‌تدریج کاهش یافته است. اکنون، در شرایطی که جنگ به‌طور مستقیم زیرساخت‌های کلیدی تولید را هدف گرفته، اختلال در واحدهای یوتیلیتی و تامین خدمات پایه، احتمالا به توقف زنجیره‌ای تولید در یکی از مهم‌ترین‌هاب‌های صنعتی کشور منجر می‌شود. این وضعیت، نه‌تنها به کاهش تولید و درآمدهای ارزی می‌انجامد، بلکه با ایجاد اثر دومینویی در صنایع پایین‌دستی، پیامدهای خود را به سطح معیشت عمومی نیز منتقل می‌کند. در چنین شرایطی، ابهام در برآورد خسارات، نگرانی از تداوم حملات و همزمان شکل‌گیری فرصت‌هایی برای بازتعریف بازارها و نوسازی فناوری، صنعت پتروشیمی را در موقعیتی دوگانه میان بحران و بازسازی قرار داده است؛ موقعیتی که نحوه مدیریت آن، آینده این صنعت را تعیین خواهد کرد.

درحالی‌که تنش‌ها در تنگه هرمز و نگرانی‌ها از بحران‌های اقتصادی جدید در کانون توجه قرار دارند، صنایع پتروشیمی یکی از محورهای مهم این بحران به شمار می‌آید. با افزایش تنش‌ها، آنچه در سایه قیمت‌های فزاینده بنزین و نفت پنهان مانده، آسیب‌پذیری جدی این صنعت در برابر اختلالات ژئوپلیتیک است. خاورمیانه، به‌ویژه کشورهای حاشیه خلیج‌فارس، با دارا بودن ۱۹۳ مجتمع فعال پتروشیمی که ۲۲ درصد از عرضه جهانی محصولات پتروشیمی را تامین می‌کنند، به شدت به تنگه هرمز وابسته است.