دنیای اقتصاد - فاطمه صالحی : در سالجاری، سیاستگذاری بخش برق با شتابی کمسابقه به سمت توسعه سامانههای خورشیدی، بهویژه در مقیاسهای کوچک و پشتبامی، سوق یافتهاست؛ بهگونهای که ادارات، مدارس، بانکها و حتی خانوارها در معرض الزام یا تشویق گسترده برای نصب پنلهای خورشیدی قرارگرفتهاند. این تمرکز فزاینده در حالی رخ میدهد که همچنان پرسشهای فنی، اقتصادی و ساختاری متعددی درباره کارآیی این رویکرد در مقیاس خرد مطرح است و برخی تحلیلگران معتقدند بزرگنمایی ظرفیت این بخش، بدونتوجه به صرفههای مقیاس و وابستگی شدید تجهیزات به واردات، میتواند زمینهساز انحراف منابع و حتی شکلگیری رانت شود. همچنین این سوال مطرح میشود که آیا این شتابزدگی در گسترش پنلهای خورشیدی میتواند توازن تولید در حوزه برق را بر هم ریخته و موجب شود کشور در سالهای آتی به گورستان پنلهای خورشیدی بدل شود؟